Zaterdagmiddagconcert | Le Nuove Musiche, Italiaans solozangrepertoire uit de vroeg-zeventiende eeuw

Zaterdag 28 augustus, 16.00 uur

Pablo Gregorian, zang en Henriëtte Wirth, barokharp

In Florence kwam er onder bescherming van graaf Bardi tussen 1573 en 1587 een groep van musici, dichters, muzikale amateurs, humanisten en geleerden bijeen, die zich de Camerata Fiorentina noemden. De leden discussieerden over de schone kunsten en met name muziek(theorie) en drama. In deze kring werd een visie ontwikkeld op hoe de oude Grieken hun toneeluitvoeringen hadden ingericht: in de Griekse oudheid zou de tekst met een simpele instrumentale begeleiding eenstemmig zijn gezongen. Geïntrigeerd waren zij vooral door de antieke beschrijvingen van het morele en emotionele effect dat de uitvoering van de Griekse tragedie en komedie gehad zou hebben: dat effect wilden zij ook bereiken. Historisch gezien zijn hun stellingen over de Griekse muziekpraktijk waarschijnlijk onjuist, maar het effect was wel een ongehoorde opbloei van muzikale activiteit.
Belangrijkste uitkomst was dat zij het begeleide sololied centraal stelden: de monodie als tegenhanger van de (toen alom aanwezige) polyfonie. Anders gezegd: zij stelden het recitar cantando (zingend acteren) centraal; de muziek had slechts een ondersteunende taak en was ondergeschikt aan de tekst. Zij wezen de polyfonie af, die de tekst moeilijker te volgen maakte.
Centraal stond ook het opwekken van de affecten, de archetypische gevoelens. Deze affecten kunnen we moeilijk vergelijken met onze emoties van vandaag of de spontaan opwellende gevoelens van de romantiek. Affecten werden gezien als geïdeali­seerde toestanden, die werden bepaald door interne veranderingen in het lichaam. Als eenmaal een bepaalde toestand was bereikt, streefden lichaam en geest ernaar in dit affect te blijven, tot er weer een nieuwe interne gevoelsmatige stimulans naar boven kwam. Het hoeft dus niet te verbazen dat in deze muziek snelle, plotse overgangen van affect naar affect schering en inslag waren, vaak naar­gelang de inhoud van de tekst.
Onder impuls van het ontluikend humanisme en de visie van de centrale po­sitie van de mens, ging de aandacht minder naar de kerk en meer naar de verhalen van de klassieke oudheid. Combineer dat met de nadruk op het begeleide sololied, zingend acteren en het opwekken van affecten, en de voedingsbodem voor een nieuw genre, namelijk de opera, was gecreëerd.

Le Nuove Musiche
Italiaans solozangrepertoire uit de vroeg-zeventiende eeuw

Giulio Caccini (15511618)
Uit: Le Nuove Musiche, 1602
Amarilli, mia bella

Girolamo Frescobaldi (15831643)
Uit: Primo libro d’arie musicali per cantarsi, 1630
Se l’aura spira                 

Giulio Caccini (15511618)
Uit: Le Nuove Musiche, 1614
A quei sospir ardenti

Andrea Falconieri (15851656)
Uit: Musiche, libro 6to, 1614
Deh, dolce anima mia

Giulio Caccini (15511618)
Uit: Le Nuove Musiche, 1614
Al fonte, al prato

Claudio Monteverdi (1582 1643)
Uit: Quarto scherzo delle ariose vaghezze, 1624
Si dolce è il tormento

Giulio Caccini (15511618)
Uit: Le Nuove Musiche, 1614
Non ha il ciel cotanti lumi

Vincenzo Calestani (15891617)
Uit: Madrigali et arie, 1617
Damigella tutta bella

Sigismondo D’India (15821629)
Uit: Le musiche da cantar solo Libro Quinto, 1623
Torna il sereno Zefiro

Giulio Caccini (15511618)
Uit: Le Nuove Musiche, 1614
Dalla porta d’oriente

Cherubino Busatti (begin 17e eeuw1644)
Uit: Arie, 1638
Angela siete

Luigi Rossi (15971653)
Uit: Composizioni vocali da camera, 1640 ⎯ 1655
M’uccidete begli occhi

Stefano Landi (15871639)
Uit: Canzonette spirituali, 1675
Passacaglia della vita

Vrij toegankelijk met een entreebewijs voor de kerk. Met de Museumkaart, Rotterdampas, Vriendenpas en voor kinderen t/m 12 jaar is de entree gratis.
Na afloop is er een collecte voor de musici.

De Armeens-Nederlandse tenor Pablo Gregorian is zowel solist als ensemblezanger en heeft een breed repertoire in zowel oratorium, opera als lied. Na het behalen van zijn masterdiploma’s in Theoretische Natuurkunde en Geofysica aan de Universiteit Utrecht, studeerde hij zang aan de Oude Muziekafdeling van het Koninklijk Conservatorium te Den Haag. Op dit moment rondt hij de masteropleiding zang af op CODARTS te Rotterdam bij Marcel Reijans.
Als solist zong Pablo Gregorian onder andere met het Apollo Ensemble, met leden van het Koninklijk Concertgebouworkest en in een aantal volledig geënsceneerde barokopera’s onder leiding van Michael Chance. Als liedzanger was hij te horen op het Internationaal Kamermuziekfestival Schiermonnikoog. Ook vormt hij een duo met (forte)pianiste, klaveciniste en barokharpiste Henriëtte Wirth. Hiernaast is hij als ensemblezanger verbonden aan de Nederlandse Bachvereniging.
Volgend seizoen is Pablo Gregorian te horen als Alessandro in een semi-concertante uitvoering van Mozart’s opera Il rè pastore. Daarnaast zingt hij in The Apocalyps: the opera that Bach never wrote, een samenwerking van OPERA2DAY en de Nederlandse Bachvereniging. Met pianiste Henriëtte Wirth staan uitvoeringen van die Schöne Müllerin van Franz Schubert op het programma. Ook
soleert hij bij het Apollo Ensemble in het oratorium Esther van G.F. Händel.

Henriëtte Wirth studeerde piano aan het Utrechts Conservatorium bij Klára Würtz en Paolo Giacometti, Muziekwetenschap aan de Universiteit Utrecht, klavecimbel aan het Koninklijk Conservatorium te Brussel bij Herman Stinders en pianoforte bij Piet Kuijken en Bart van Oort aan respectievelijk het Koninklijk Conservatorium te Brussel en het Koninklijk Conservatorium te Den Haag.
Tijdens haar opleiding in Brussel studeerde zij barokharp bij Nicolas Achten aan de Brusselse Académie de Woluwe-Saint-Lambert en barokaltviool bij Stéphanie de Failly. Aan het conservatorium te Den Haag vervolgde zij haar studie barokharp bij Sarah-Louise Ridy en altviool bij Walter Reiter.
Henriëtte speelde barokharp in de Youth Opera productie van 2015 van Theater Transparant in De Singel te Antwerpen. Ook is zij verbonden als barokharpist aan L’Olivastro, een ensemble dat zich specialiseert in vroeg 17e-eeuwse Italiaanse muziek.
In 2014, het C.P.E. Bach-jaar, soleerde zij in een klavecimbelconcert van deze componist onder leiding van Barthold Kuijken. In datzelfde jaar richtte zij een barokorkest in Brussel op, Ars Mirabilis. Samen met klarinettist Steven Geraads en cellist Timothée Busch, richtte zij in 2009 het Arcadië Trio op.
Sinds 2007 is Henriëtte met veel plezier als piano- en klavecimbeldocent verbonden aan het cultuurcentrum van de Universiteit Utrecht. Ook heeft zij een privélespraktijk in Culemborg.

alle concerten en evenementen

Translate »