Kosterlijke ontdekkingen : walvisstaart

De leden van het gilde der viskopers dachten rond 1556 aan Jona als onderwerp voor een glas-sponsoring aan de Sint Jan. Geen naakte profeet, zoals getekend op de muur in MuseumgoudA, want in de cultuur van de Tenach, bijbel of  Koran, hoort de schaamte bedekt te zijn. In het profetische geschriftje Jona zitten meerdere lagen verborgen. Zo was Israel  uitverkoren om het licht van de Thora te verspreiden, maar door ongehoorzaamheid werd het als het ware in de ‘volkerenzee gejonast’. Na twee duizend jaar, bijbels gesproken, op de derde dag, zijn wij getuige dat het volk weer verschijnt in het land der voorvaderen. Een kleine 2000 jaar geleden vroegen Farizeeën en schriftgeleerden aan Jezus om een teken, terwijl Hij er al zoveel had gegeven. De ‘meest gehoorzame profeet’ gaf het teken van Jona, want zoals Jona drie dagen en drie nachten in de buik van het zeemonster was, zo zou de Zoon des Mensen drie dagen en drie nachten in de buik der aarde zijn. Glazenier Dirck Crabeth heeft Jona daarom geschilderd als overwinnaar over dood en hel. Op het unieke vidimus in museumGoudA is de staart van een vis te zien. Kosterlijk om ook een staart te ontdekken in het glas en wel aan de andere kant van het ‘koggeschip’ en misschien ziet u kop noch staart, maar de potvis van zo’n 12 tot 18 meter is een walvissoort en het grootste roofdier in het dierenrijk, die in alle zeeën zwemt en jaagt op reuzen pijl-inktvissen van soms ruim 250 kilo. Door een verkeerde afslag op de Oceaan verdwalen ze wel eens in onze ondiepe Noordzee en door gebrek aan inktvissen kunnen ze verzwakken en aanspoelen aan onze stranden. Waarom tekende Dirck dan een haai en snoek in het vidimus en als men via http://goudseglazen.vrtour.eu/column inzoomt, een soort reuzen kabeljauw, forel met  kroon, baars en brasem ?

Dit e-mailadres is beveiligd tegen spambots, u heeft JavaScript nodig om het te kunnen bekijken